Orla Perć (Zawrat → Skrajny Granat) - najtrudniejszy szlak polskich Tatr

Pierwszy etap Orlej Perci - szlak, na który trzeba dorosnąć

Orla Perć to najtrudniejszy i najbardziej wymagający szlak polskich Tatr. Cały odcinek (Zawrat → Krzyżne) jest na tyle długi, że w jeden dzień przechodzi go niewielu - dlatego dzielimy go na dwa etapy. Ta wycieczka to etap pierwszy: Zawrat → Mały Kozi Wierch → trawers Zamarłej Turni → drabinka na Kozią Przełęcz → Kozimi Czubami na Kozi Wierch → Zadni, Pośredni i Skrajny Granat, z zejściem żółtym szlakiem do Czarnego Stawu Gąsienicowego.

Trasa jest pętlą ze startem i końcem w Kuźnicach. Podchodzimy przez Halę Gąsienicową i Czarny Staw Gąsienicowy, przy Zmarzłym Stawie zakładamy sprzęt asekuracyjny i grzędą obok Zawratowego Żlebu wchodzimy na przełęcz Zawrat (2159 m n.p.m.). Podejście na Zawrat jest tu wprowadzeniem - sprawdzianem sprzętu, psychiki i kondycji. Faktyczne trudności Orlej Perci zaczynają się dopiero na pierwszym kroku za przełęczą. Jeśli to twoja pierwsza wycieczka w uprzęży i lonży - wybierz najpierw nasz Zawrat lub Świnicę. Tu zakładamy, że poruszanie się w trudniejszym terenie masz już opanowane.

Z Zawratu zaczyna się czerwony szlak Orlej Perci. Najpierw wchodzimy na wierzchołek Małego Koziego Wierchu, później trawersujemy Zamarłą Turnię - jej południowa ściana jest kultowym miejscem wspinaczkowym wśród taterników. Z Zamarłej Turni schodzimy po legendarnej metalowej drabince na Kozią Przełęcz - drabinka zawieszona jest nad bardzo stromo opadającymi stokami, to najbardziej zapamiętywane miejsce na całym tym odcinku Orlej Perci. Z Koziej Przełęczy przez Kozie Czuby podchodzimy na Kozi Wierch (2291 m n.p.m.) - najwyższy szczyt położony całkowicie po polskiej stronie Tatr (Rysy, Świnica i Mięguszowieckie Szczyty leżą na granicy polsko-słowackiej). Stamtąd wchodzimy kolejno na Zadni (2240 m), Pośredni (2234 m) i Skrajny Granat (2225 m). Ze Skrajnego Granatu schodzimy żółtym szlakiem w stronę Czarnego Stawu Gąsienicowego, wracamy obok Murowańca do Kuźnic.

Czego doświadczysz na szlaku

• Hala Gąsienicowa i schronisko Murowaniec (1500 m n.p.m.) - klasyczna brama Tatr Wysokich. Ostatnia kawa, ostatnia woda, ostatnia toaleta przed dniem na szlaku.
• Czarny Staw Gąsienicowy (1620 m n.p.m.) - mijamy go u stóp Kościelca w drodze na Zmarzły Staw. Po południu wrócimy tędy z drugiej strony, schodząc z Granatów - trasa zatoczy koło.
• Ubieramy szpej przy Zmarzłym Stawie - zakładamy kask, uprząż i lonżę, robimy briefing techniczny przed pierwszym łańcuchem.
• Wejście grzędą obok Zawratowego Żlebu na przełęcz Zawrat (2159 m n.p.m.) - długi odcinek łańcuchów, ekspozycja. Tutaj sprawdzamy w terenie, jak radzisz sobie ze sprzętem i tempem.
• Mały Kozi Wierch (2226 m n.p.m.) - pierwszy szczyt na czerwonym szlaku Orlej Perci tuż za Zawratem.
• Trawers Zamarłej Turni - przechodzimy bokiem szczytu z ekspozycją nad stromo opadającymi stokami. Jej południowa ściana to kultowe miejsce wspinaczkowe wśród taterników - jedno z najtrudniejszych wyzwań w polskich Tatrach.
• Drabinka na Kozią Przełęcz - z Zamarłej Turni schodzimy po legendarnej metalowej drabince zawieszonej nad bardzo stromo opadającymi stokami. To najbardziej zapamiętywane miejsce na całym tym odcinku Orlej Perci - robi więkskze wrażenie niż cokolwiek innego. Pierwsze co opowiadają znajomym ci, którzy tędy przeszli.
• Kozie Czuby i Kozi Wierch (2291 m n.p.m.) - z Koziej Przełęczy podchodzimy Kozimi Czubami na Kozi Wierch - najwyższy szczyt położony całkowicie po polskiej stronie Tatr. Z wierzchołka widać większość polskich dwutysięczników jednocześnie - dla osoby, która była już na Rysach, to logiczne „następne piętro" w Polsce.
• Trzy Granaty - Zadni (2240 m), Pośredni (2234 m), Skrajny (2225 m). Trzy kolejne szczyty na koniec naszego odcinka, każdy z osobnym wierzchołkiem. Wchodzimy w tej kolejności od strony Koziego Wierchu.
• Zejście żółtym szlakiem ze Skrajnego Granatu - wbrew pozorom to nie odpoczynek. Żółty schodzi stromym terenem z łańcuchami, trzeba utrzymać koncentrację do samego dna doliny. Bardzo częsty błąd: „skończyła się Orla Perć, więc skończyły się trudności". Nieprawda.
• Powrót do Kuźnic obok Czarnego Stawu Gąsienicowego i Murowańca - tą samą ścieżką, którą szliśmy rano. Sprzęt asekuracyjny oddajesz przewodnikowi w Kuźnicach.

Zakładanie szpeju przy Zmarzłym Stawie

Sprzęt asekuracyjny (kask wspinaczkowy, uprząż, lonża z absorberem) dostajesz od nas na początku wycieczki, w Kuźnicach - niesiesz w plecaku, aż dojdziemy w okolice Zmarzłego Stawu. Tam ubieramy na siebie cały sprzęt, jeszcze przed pierwszym łańcuchem. Powód jest prosty: łatwiej i bezpieczniej założyć uprząż na płaskim terenie nad stawem niż na skalnej półce w ekspozycji, gdy obok przechodzą inni turyści, a adrenalina już rośnie. Robimy briefing: jak przepinać karabinki, jak się poruszać po łańcuchach, na co patrzeć przed sobą i pod stopami. Pierwsze metry na łańcuchach pod Zawratem przejdziemy obok Ciebie - to jednocześnie nasz test, jak radzisz sobie technicznie zanim wejdziemy na faktyczne trudności Orlej Perci.

Dla kogo ta wycieczka

Idealna dla Ciebie, jeśli byłeś już na Zawracie, Świnicy lub Rysach (czyli w uprzęży i lonży poruszałeś się już w eksponowanym terenie z łańcuchami), masz świetną kondycję na 12-14h marszu z plecakiem i nie boisz się długich odcinków w eksponowanym terenie. Szukasz konkretnego „następnego kroku" po Rysach i Świnicy.

Lepiej wybierz inną trasę, jeśli to twoja pierwsza wycieczka w uprzęży i lonży (zacznij od Kościelca lub Zawratu), masz silny lęk wysokości albo nie jesteś pewien kondycji na 12-14h. Orla Perć nie wybacza zmęczenia w drugiej połowie dnia - nie ma tu „szybkiego zejścia po drodze".

Dlaczego warto iść z przewodnikiem

• Kameralna grupa, prawdziwie indywidualne doświadczenie. Maksymalnie 4 osoby plus przewodnik. Każdy słyszy co mówię w briefingu i w trakcie wycieczki. Każdy może zadać pytanie. Zatrzymujemy się dla każdego z osobna - czy chcesz zrobić zdjęcie, czy złapać oddech, czy podpytać o szczyt po drugiej stronie granicy. Nikt nie zostaje z tyłu, nikt nie idzie sam, każdy jest tu sobą - nie kolejnym numerem w grupie.
• Idziesz, a nie nawigujesz. Kiedy idziesz sam Orlą Percią, połowa Twojej uwagi ciągle idzie w nawigację - „czy to ten szlak?", „którędy dokładnie idzie szlak?", „gdzie skręcić we mgle?". Z nami jesteś w pełni obecny na trasie - widzisz panoramę z Koziego Wierchu, rozmawiasz z osobami z grupy, skupiasz się na każdym kroku. Połowy tego, co Orla Perć ma do zaoferowania, nie da się odczuć kiedy uwaga jest zajęta szukaniem drogi. To dosłownie inne doświadczenie tego samego szlaku.
• Zaufanie w trudnych momentach. Na Orlej Perci zdarzają się sytuacje, w których trzeba szybko podjąć decyzję - techniczną albo dotyczącą tempa. Z nami decyzję podejmuje ktoś, kto przeszedł ten szlak wiele razy w różnych warunkach. Ty nie myślisz „co teraz?", tylko skupiasz się na następnym kroku. To realna psychiczna ulga przy 14-godzinnym dniu na najtrudniejszym szlaku polskich Tatr.
• Zero stresu logistycznego. Sprzęt asekuracyjny dostajesz w Kuźnicach, oddajesz w Kuźnicach (trasa jest pętlą). Bez wypożyczalni w Zakopanem, bez kaucji, bez zwrotu następnego dnia. Bez czytania map, bez planowania, bez sprawdzania pogody co godzinę - wszystko po naszej stronie. Twoja jedyna robota to dotrzeć rano do Kuźnic ze sobą i z plecakiem.
• Paczka zdjęć z trasy jako pamiątka. Na Orlej Perci masz zajęte ręce - łańcuch, lonża, czasem równowaga w trawersie. Selfie samemu jest zrobić ciężko. Robię Ci zdjęcia w trakcie wycieczki - na trawersie, na drabince, na wierzchołku Koziego Wierchu, na grani z panoramą w tle. Po wycieczce dostajesz paczkę zdjęć - miłe wspomnienie, konkretna pamiątka z miejsc, które dostarczyły Ci dawkę emocji.